Jekabpils na Łotwie

Jekabpils (pol. Jakubów, niem. Jakobstadt, lit. Jekabpilis) – siedziba okręgu, położone nad rzeką Dźwiną, po obu jej stronach, podzielone między Łatgalię (brzeg prawy) i Semigalię (brzeg lewy), 9. według liczby mieszkańców miasto Łotwy, 26.965 mieszkańców (2004). Jekabpils leży przy drodze krajowej nr 6, łączącej Rygę z Dyneburgiem. Miasto pełni głównie funkcje przemysłowe i handlowe.

Na terenach obecnego Jekabpils w 1237 zakon kawalerów mieczowych wzniósł zamek Kreutzburg (Kryżborg). Wykopaliska archeologiczne na terenie dawnego zamku potwierdzają, że w tym miejscu istniało dawniej centrum handlu i osada plemienia Łatgalów, jednego ze szczepów, od których wywodzą się Łotysze. Wokół zamku rozwinęła się osada Krustpils. Podczas wojen polsko-szwedzkich w XVII wieku była o­na często niszczona, jednak zawsze odbudowywana. W XVII wieku na tereny te przybyli z Rosji starowiercy. Prawa miejskie Jekabpils otrzymało w 1670 od księcia Kurlandii i Semigalii Jakuba Kettlera. Z założeniem miasta wiąże się legenda o rysiu, spotkanym w tych lasach przez księcia. Do dziś w herbie Jekabpils widnieje to zwierzę. W 1683 w Jakobstadt urodziła się Marta Skowrońska, przyszła żona cara Piotra I i caryca Rosji Katarzyna I. W 1721 całe miasto przeszło pod władzę rosyjską. Od 1920 jeden z ważnych ośrodków niepodległej Łotwy. W 1962 Krustpils i Jekabpils połączyły się, tworząc jedno miasto.

Jekabpils zachował swój oryginalny charakter miasta handlowego. W najstarszej części miasta zachowała się niska zabudowa z XVII i XVIII wieku, z wieloma małymi sklepikami. W wielokulturowym mieście znajduje się również wiele świątyń różnych wyznań.

Współpraca między Sokołowem i Jekabpils datuje się od roku 1987, a oficjalną umowę podpisano w 580. rocznicę nadania Sokołowowi praw miejskich, 5 maja 2004 roku.