Nagłówki

Obchody 90 rocznicy odzyskania niepodległości

Obchody 90. rocznicy odzyskania niepodległości rozpoczęły się w Sokołowie o godzinie 12:00 Mszą Świętą w intencji Ojczyzny w kościele św. Jana Bosko.

W trakcie nabożeństwa zaśpiewał Chór „Schola Cantorum Socoloviensis” z Sokołowskiego Ośrodka Kultury. Po mszy, o godz. 13:00, złożono kwiaty przy Pomniku Niepodległości. W uroczystości uczestniczyły poczty sztandarowe, parlamentarzyści, delegacje samorządów, szkół i instytucji z tereny miasta i powiatu oraz Orkiestra Dęta z Sokołowa Podlaskiego.

O godzinie 14.00 w Sokołowskim Ośrodku Kultury odbył się koncert pt. „Śpiewnik Patriotyczny”, w czasie którego wystąpili: Chór Akademicki „Polesie” z Brześcia na Białorusi, Orkiestra Dęta z Sokołowa Podlaskiego, Studio Piosenki SOK oraz soliści Agata Korzeniewska, Zbigniew Orzełowski i Artur Leszczyński.

W przeddzień obchodów Święta Niepodległości odbyło się spotkanie Burmistrza Miasta z najstarszymi mieszkańcami Sokołowa Podlaskiego, którzy uhonorowani zostali okolicznościowym medalem, wybitym na 90 Rocznicę Niepodległości.

Wystąpienie burmistrza Bogusława Karakuli pod Pomnikiem Czynu Niepodległościowego:

Szanowni Mieszkańcy Sokołowa Podlaskiego, Przewielebni Księża, Drodzy Goście, Panie i Panowie, Kochana Młodzieży!

Walka o niepodległość inspirowała Polaków przez cały wiek dziewiętnasty. Wokół słów wolność i niepodległość powstała wielka literatura, te słowa stanowiły podstawę wychowania w wielu polskich domach.

Historia określiła mianem zdrajców tych, którzy wyrzekli się polskich ideałów. Przed dziewięćdziesięcioma laty marzenie spełniło się. Była Polska!

Dziewięćdziesiąt lat temu był już w Warszawie uwolniony z twierdzy Józef Piłsudski. W Paryżu Roman Dmowski i politycy z Komitetu Narodowego Polskiego sposobili się do wspólnego z aliantami określania granic nowej Europy. W wielu stolicach Europy rodziła się wolność. Dzień 11 listopada 1918r. był przełomowym momentem w dziejach Europy, ale przede wszystkim w dziejach Polski.

Po 123 latach niewoli narodowej i powstańczych zrywów wolnościowych Polska odzyskała niepodległość. Nadeszła upragniona wolność. Wolność, która sprawiła, że Polacy znów mogli swobodnie mówić i pisać w swoim ojczystym języku, tworzyć polskie szkoły, uniwersytety, wydawać polskie książki, rozwijać polską kulturę bez ograniczeń narzuconych przez wrogie rządy, modlić się po polsku i po polsku wychowywać dzieci. Wkrótce jednak przed naszymi przodkami stanęło kolejne zadanie obrony nowo powstałego państwa. Wywiązali się z niego chwalebnie. W roku 1920, gdy bolszewicka armia stanęła u wrót Warszawy, wojsko polskie wsparte solidarnością całego narodu zdołało na dwa dziesięciolecia oddalić widmo komunizmu od naszej części Europy. Jeszcze trudniejszym stało się umocnienie naszej państwowości, bowiem w odrodzonej Rzeczpospolitej obowiązywało pięć różnych walut, istniały cztery odmienne systemy prawne, brakowało jednolitej sieci komunikacyjnej. W twardym powojennym „nie” wspierały naród polski cienie Piłsudskiego i Dmowskiego, Daszyńskiego i Witosa, żołnierzy zwycięskiej wielkopolskiej insurekcji, żołnierzy 1920r., a także najnowszych bohaterów II wojny światowej Powstańców Warszawskich. Nie udało się obronić II Rzeczpospolitej na polach bitew ani potem, w czasach komunistycznej hegemonii. Powiodło się jednak zbudowanie narodowej solidarności, która stała się oparciem w walce o niepodległość, do tego stopnia, że przed dziewiętnastoma laty powtórnie odzyskaliśmy niepodległość.

Dzisiejsza rocznica jest jedną z najbardziej radosnych w dziejach Polski. Nic nie jest tak ważne bowiem dla narodu, jak posiadanie własnego państwa, suwerenne sprawowanie w nim rządów i poczucie, że w jego granicach jest się bezpiecznym. Dzisiejsze święto jest również okazją do refleksji nad tym, jakie państwo my Polacy chcemy budować. Jakie priorytety powinny towarzyszyć nam współcześnie rządzącym i rządzonym. Prawem naturalnym człowieka jest możliwość decydowania o sobie. Realizacja tego prawa jest możliwa w mniejszym lub większym stopniu w dzisiejszych strukturach kraju – na szczeblach władzy państwowej i samorządowej. To prawdziwa zdobycz demokratycznego państwa prawa, którą musimy pielęgnować.

Szanowni Państwo!

W dzisiejszych czasach nie ma realnego zagrożenia dla państwowości polskiej i granic naszego kraju. Istnieją jednak inne przesłanki, które osłabiają jedność narodową Polaków. Są to np. osłabienie zaufania do władzy, nie uczestniczenie wielu osób w życiu politycznym i społecznym, obojętność na inicjatywy społeczne. Musimy sobie uświadomić, że wolność człowieka i wolność kraju jest nie tylko darem ale i odpowiedzialnym zadaniem. Należy szanować ideały demokracji tak, aby Rzeczpospolita była tym miejscem, gdzie każdy obywatel może realizować swoje osobiste plany i zamierzenia, przyczyniając się do rozwoju i pomnażania wspólnego dobra.

Rocznica odzyskania niepodległości skłania do refleksji również na temat patriotyzmu. Nasze domy, ulice i gmachy państwowe dekorowane są dziś polskimi flagami.

Patriotyzm to indywidualna i społeczna postawa, symbolizująca przywiązanie i miłość do własnej ojczyzny. Obejmuje on przeszłość, teraźniejszość i przyszłość kraju. Patriotyzm ciągle powinien stać na straży godności naszego narodu, jego kultury i obyczajów – dziedzictwa naszych ojców, niezależnie od przeobrażeń społeczno-politycznych. Patriotyzm jest jednym z podstawowych obowiązków obywatelskich.

Szanowni Państwo,

Wyrażam swoje serdeczne podziękowanie za dzisiejszą uroczystość i obecność, która jest wyrazem umiłowania Ojczyzny. Jest dowodem wierności tradycji i pamięci o tych, co byli gotowi oddać życie za Ojczyznę. Niech pamięć o minionych czasach i ludziach, którzy je tworzyli będzie zawsze źródłem naszej mądrości i siły na dzień dzisiejszy, bo jak mówił Marszałek Józef Piłsudski: „Ojczyzna to domy i ogrody” a „Naród, który traci pamięć przestaje być Narodem”.